Een mooi wondertje dat vele levens raakt.

Een mooi wondertje dat vele levens raakt.

Een mooi wondertje dat vele levens raakt. En wie mag de "credit" nemen? Even zo'n moment om bij stil te staan.

Een kindje welke een zeer moeilijke start heeft gehad, en eigenlijk niet had moeten leven met de afwijkingen binnen in zijn lichaam, kwam bij ons binnen voor een consult, en de vraag of we wat konden doen voor het feit dat hij niet at. De kleine was geboren met een afwijking aan zijn hart en kon niet zelfstandig eten. Omdat hij langere tijd in het ziekenhuis had gelegen was hij vertraagd in zijn ontwikkeling. Toen wij hem zagen had hij duidelijke blokkades in zijn gehele lichaam en schedel. Na een aantal behandelingen door mijzelf en mijn collega gaf de moeder aan dat hij zelfstandig at en dat ze de sonde verwijderd hebben. Hij was veel rustiger en zijn ontwikkeling en groei ging als een speer sinds de behandeling. Dit is zoals het hoort. En zo hebben we nog veel meer van dit soort wondertjes.. van traagheid in ontwikkeling welke daarna een inhaalslag maken, tot kindjes die steeds ziek zijn en klein blijven, die daarna in de groei schieten, waarbij hun eigen lichaam bij ziekte dit beter kan handelen zonder dat daar nog medicatie voor nodig is.

Ik realiseer me dat mijn collega en ik allemaal kinderen hebben gezien in de praktijk met allerlei afwijkingen, ‘syndromen’ en zwaar gehandicapten. Ieder kind is anders en uniek. Of ze nu een lichaam hebben die in zijn geheel gemaakt is, of dat er wat mis is gegaan in de ontwikkeling tijdens de zwangerschap of daarna. Het maakt niet uit voor onze behandeling of aanpak.  Vaak geef ik mezelf niet het schouderklopje, maar wijs ik het toe aan het zelf genezende vermogen van het lichaam. Bij kinderen die wat groter zijn, vertel ik altijd dat ze een eigen dokter in hun lichaam hebben. En dat, als ze een sneetje in hun vinger hebben, of een bloedende knie, dat het niet het zalfje is die dit wondje hersteld, maar dat het de Dokter binnenin hunzelf is, die het oplost. Wat een mooi iets is dit toch.

Soms neem ik wel even dat moment om stil te staan bij wat er gebeurd tijdens zo’n behandeling. Wat een gave hebben wij als chiropractoren om mee te werken. We mogen met onze handen werken en de energie die door onze handen heen vloeit.  En dat we met deze energie en de correcties die we geven, het zelfhelende vermogen mogen bijstaan het lichaam te herstellen of sterker te maken. Kun je je voorstellen wat een wonder dit is. We mogen gelukkig veel mensen helpen in onze praktijk. Maar we weten ook dat er genoeg mensen/kinderen met enorme blokkades rondlopen, zonder dat ze het weten of dat ze de link niet zien tussen deze blokkades en hun lichamelijke en geestelijke klachten.  En dat dit een effect heeft op hun gezondheid, hun talenten, hun dromen… hun leven. Hoeveel mensen zijn er niet geraakt door wat er nu is gebeurd. Wat voor effect heeft dit op die kleine, zijn familie, onze maatschappij en de aarde...

Mijn bewuste zegt dan, ‘ja, maar ik heb alleen maar een betere functie gecreëerd van de wervels of schedel.’ Het antwoord wat dan terug komt vanuit het onderbewuste is: ‘je hebt een wervel gecorrigeerd nadat de ouders gelukkig de beslissing hadden genomen om hun kindje naar je toe te brengen. Je hebt je talent van je handen gebruikt om de innerlijke dokter optimaal te laten functioneren, zodat het lichaam sterker mocht worden. Dit is wat het universum naar je toe heeft gebracht, en wil dat je doet.’ En dan ben ik weer dankbaar voor het pad dat heeft geleid dat ik een chiropractor ben geworden en dat ik mensen mag helpen met hun pad naar een betere en sterkere gezondheid met minder gezondheids- en rugklachten. Niet de tijdelijke oplossing, maar de lange termijn veranderingen en wondertjes maken dat we dankbaar zijn.

Een gave en een doel.. tezamen vormen ze een hele mooie gewaarwording en allemaal wondertjes. Toch iets om even bij stil te staan.